Zamknij
Zamknij
Zaloguj się do Panelu OPP
Login (KRS):
Hasło:


A A A
1procent.aid.plStatystyki, broszurySprawozdanie z funkcjonowania ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie za 2007 rok

Statystyki, broszury


Wspierane OPP:

Statystyki, broszury


Sprawozdanie z funkcjonowania ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie za 2007 rok



Według stanu na dzień 20 grudnia 2007 r. w rejestrze REGON zarejestrowanych było 75 281 stowarzyszeń i 9 041 fundacji, 14 173 jednostki organizacyjne Kościoła Katolickiego, 1 428 jednostek innych kościołów i związków wyznaniowych, 3 804 organizacje społeczne oddzielnie nie wymienione, 19 217 związków zawodowych, 5 719 organizacji samorządu gospodarczego i zawodowego, 233 partie polityczne3 oraz 324 organizacje pracodawców4.
Tak zdefiniowany trzeci sektor liczy 129 220 zarejestrowanych podmiotów.(Wykres 1)



Zestawienie liczby organizacji pozarządowych zarejestrowanych w rejestrze REGON według stanu na dzień 20 grudnia 2007 r. z danymi dostępnymi w tym rejestrze na koniec grudnia 2006 i 2005 r. oraz kwietnia 2004 r. wskazuje na wyraźny wzrost ilościowy podmiotów sektora pozarządowego. W kwietniu 2004 r. sektor pozarządowy liczył blisko 109 000 podmiotów. W przeciągu roku ich liczba zwiększyła się o ponad 6% i w grudniu 2005 r. wynosiła ponad 116 000. W przeciągu kolejnego roku nastąpił przyrost o prawie 7% i pod koniec 2006 r. liczba organizacji pozarządowych wynosiła 123 599. Natomiast w przeciągu kolejnego roku nastąpił przyrost o 5% i pod koniec 2007 r. liczba organizacji pozarządowych wynosiła 129 220 (Tabela 1)(tabela 1.png).

Według danych z rejestru REGON liczba stowarzyszeń wzrosła w przeciągu trzech lat o 26% z 59 891 w 2004 r. do 75 281 w 2007 r. Natomiast liczba fundacji wzrosła o 25% z 7 210 w 2004 r. do 9 041 pod koniec 2007 r. (Wykres 3).


Wykres 3. Liczba stowarzyszeń i fundacji zarejestrowanych w rejestrze REGON w latach 2004–2007


Tabela 2. Sfery pożytku publicznego, w których ministerstwa najczęściej zlecały realizację zadań publicznych w latach 2005–2007


Współpraca organów administracji publicznej z podmiotami działającymi w sferze pożytku publicznego



Współpraca ministerstw z podmiotami działającymi w sferze pożytku publicznego
Departament Pożytku Publicznego wysłał ankietę do 17 ministerstw oraz do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Odpowiedź uzyskano od 15 ministerstw oraz od Kancelarii Prezesa Rady Ministrów14.
Na podstawie otrzymanych ankiet można powiedzieć, iż w 2007 r. dominująca liczba ministerstw (11, co stanowi 68,8% ogółu) współpracowała zarówno finansowo jak i pozafinansowo z organizacjami pozarządowymi. Współpracę o charakterze jedynie finansowym prowadziło 6,3% zbadanych instytucji, współdziałanie tylko pozafinansowe 18,8% urzędów. Jedno ministerstwo nie wykazało żadnej współpracy.
W ciągu ostatnich czterech lat15 ponad 60% ministerstw stosowało obie formy współdziałania. Pojawiła się również, ale w niewielkim stopniu, współpraca tylko finansowa. Natomiast procent ministerstw, które nie wykazują żadnych kontaktów z sektorem pozarządowym, utrzymuje się na tym samym poziomie.

Współpraca finansowa
Na współpracę finansową administracji publicznej z sektorem pozarządowym składa się zlecanie realizacji zadań publicznych w wyniku zastosowania zasad otwartego konkursu ofert w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie16 oraz innych trybów. W odrębny sposób zlecane są zadania m.in. z zakresu: pomocy społecznej17, promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej osób bezrobotnych18, ochrony przeciwpożarowej (w zakresie wyposażenia, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej OSP)19, oświaty (w zakresie przekazywania niepublicznym szkołom i przedszkolom dotacji oświatowej)20, zabytków (w zakresie prac konserwatorskich, restauratorskich lub roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków)21, zadania z zakresu rehabilitacji osób niepełnosprawnych22, czy też zadania spoza obszarów wymienionych w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie23. W innych trybach mieszczą się również środki wydatkowane przez organy administracji publicznej z zastosowaniem ustawy Prawo zamówień publicznych24, współfinansowane ze środków z funduszy strukturalnych UE25 oraz z innych środków zagranicznych.
Zlecanie realizacji zadań publicznych organizacjom pozarządowym może nastąpić w dwóch formach: powierzenia26 wykonania zadania publicznego lub wsparcia27 takiego zadania. W 2007 r. dominująca liczba ministerstw (12, 75% ogółu) współpracowała finansowo z podmiotami trzeciego sektora. Biorąc pod uwagę wszystkie tryby zlecania realizacji zadań publicznych badane instytucje otrzymały 10 451 ofert od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów kościelnych i wyznaniowych. Zawarto z tymi podmiotami 6 427 umów (w tym 15 umów wieloletnich), a wysokość wydatkowanych środków wyniosła 3 340 764 580,45 zł (w tym 2 937 519,22 zł ze środków UE). Dla porównania w 2006 r. dominująca liczba ministerstw (13, 65% ogółu) współpracowała finansowo z podmiotami trzeciego sektora. Biorąc pod uwagę wszystkie tryby zlecania realizacji zadań publicznych badane instytucje otrzymały 9 698 ofert od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów kościelnych i wyznaniowych. Zawarto z tymi podmiotami 4 198 umów, a wysokość wydatkowanych środków wyniosła 532 823 739,16 zł.
Wśród ministerstw współpracujących finansowo z sektorem pozarządowym w 2007 r. 8 instytucji (50% ogółu) zlecało zadania z wykorzystaniem otwartego konkursu ofert w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W tym trybie wpłynęły do ministerstw 7 984 oferty od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów kościelnych i wyznaniowych. Zawarto z tymi podmiotami 2 932 umowy, a wysokość wydatkowanych środków wyniosła 269 401 639,82 zł.
Jednocześnie wśród ministerstw współpracujących finansowo z sektorem pozarządowym w 2007 r., większość z nich (7, 58,3%) zlecała realizację zadań z zastosowaniem innych trybów niż otwarty konkurs ofert w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W innych trybach wpłynęło do badanych urzędów 2 467 ofert od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotówkościelnych i wyznaniowych. Zawarto z tymi podmiotami 3 495 umów28 (w tym 47 umów wieloletnich), a wysokość wydatkowanych środków wyniosła 3 071 362 940,63 zł (w tym 2 937 519 519,22 zł ze środków UE).
W porównaniu z poprzednimi latami w 2007 r. wysokość wydatkowanych środków na organizacje pozarządowe oraz stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego i podmioty kościelne i wyznaniowe przez ministerstwa wzrosła – w odniesieniu do 2005 r. aż o 511%, a w odniesieniu do 2006 r. aż o 527%. W 2007 r. zawarto z podmiotami sektora pozarządowego o ponad 2000 umów więcej niż w roku poprzednim.
Ministerstwa wydały w 2007 r. prawie 19-krotnie więcej środków na podmioty sektora pozarządowego w wyniku zastosowania innych trybów. W odniesieniu do 2005 r. odnotowano wzrost o 1 435,6%, a w odniesieniu do 2006 r. aż o 1 842,6%. Tak ogromna różnica między 2007 r. a poprzednimi latami wynika z nałożenia się końca pierwszego okresu programowania środków unijnych i chęci wydania wszystkich środków otrzymanych z Unii Europejskiej bez konieczności ich zwracania, większej liczby zawieranych i zakontraktowanych umów oraz początku Nowej Perspektywy Finansowej 2007–2013.
Duża ilość środków wydatkowanych przez ministerstwa w innych trybach, zaszkodziła procedurze otwartego konkursu ofert w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W ten sposób badane urzędy przekazały w 2007 r. o 28,1% mniej pieniędzy podmiotom trzeciego sektora przy utrzymaniu podobnego poziomu podpisanych umów co w latach poprzednich.

a) Otwarty konkurs ofert

  • Powierzanie
    W ramach 13 otwartych konkursów ofert w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wpłynęły do ministerstw 204 oferty od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego. Umowy podpisano z 59 organizacjami pozarządowymi oraz stowarzyszeniami jednostek samorządu terytorialnego na łączną kwotę 7 830 908,00 zł.
  • Wspieranie
    W formie wspierania ministerstwa otrzymały 7 780 ofert od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów kościelnych i wyznaniowych. Podpisano z tymi podmiotami 2 873 umowy na łączną kwotę 261 570 731,82 zł. W 2007 r. ogłoszono 36 otwartych konkursów ofert z udziałem organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i 7 z udziałem podmiotów kościelnych i wyznaniowych.



b) Inne tryby zlecania zadań publicznych

W ramach innych trybach wpłynęło do badanych urzędów 2 467 ofert od organizacji pozarządowych oraz stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego i podmiotów kościelnych i wyznaniowych. Zawarto z tymi podmiotami 3 495 umów29 (w tym 47 umów wieloletnich), a wysokość wydatkowanych środków wyniosła 3 071 362 940,63 zł (w tym 2 937 519 519,22 zł ze środków UE).

Zrywanie bądź unieważnianie umów
Większość ministerstw (83,3%) nie zerwało w 2007 r. umów zawartych z organizacjami pozarządowymi i stowarzyszeniami jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotami kościelnymi i wyznaniowymi. Tylko w dwóch urzędach unieważniono 15 umów.

Jako przyczyny zerwania umów ministerstwa podały:

  • rezygnację podmiotu z realizacji zadania – 100% wskazań,
  • brak wystarczającego poziomu finansowania projektów, np. podmiot nie zdołał pozyskać dostatecznych środków finansowych z innych źródeł – 50%,
  • przeszkody natury obiektywnej, np. niewykonalność projektu z powodu zdarzeń losowych – 50%,
  • trudności organizacyjne spowodowane niekorzystnym wyborem terminu realizacji zadania – 50%.


Tabela 3. Przyczyny zrywania lub unieważniania umów z podmiotami sektora pozarządowego przez ministerstwa w latach 2006–2007




Sfery pożytku publicznego, w których ministerstwa najczęściej zlecały realizację zadań publicznych



W 2007 r. ministerstwa najczęściej zlecały zadania w następujących sferach pożytku publicznego:

  • nauka, edukacja, oświata i wychowanie – 50% wskazań,
  • działania na rzecz osób niepełnosprawnych – 33,3%,
  • pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób – 25%,
  • działalność na rzecz mniejszości narodowych – 25%,
  • ochrona i promocja zdrowia – 25%,
  • promocja zatrudnienia i aktywizacja zawodowa osób pozostających bez pracy i zagrożonych zwolnieniem z pracy – 25%,
  • działalność wspomagająca rozwój gospodarczy, w tym rozwój przedsiębiorczości – 25%,
  • kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i tradycji – 25%,
  • porządek i bezpieczeństwo publiczne oraz przeciwdziałanie patologiom społecznym – 25%,
  • ratownictwo i ochrona ludności – 25%,
  • działalność wspomagająca technicznie, szkoleniowo, informacyjnie lub finansowo organizacje pozarządowe, stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego oraz podmioty kościelne i wyznaniowe – 25%.


Tabela.4 Sfery pożytku publicznego, w których ministerstwa najczęściej zlecały realizację zadań publicznych

Współpraca pozafinansowa
Współpraca pozafinansowa administracji publicznej z sektorem pozarządowym może przybierać różne formy. Dla potrzeb tego opracowania zadano ministerstwom pytania dotyczące tych sposobów, które wymienia ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz innych rodzajów współdziałania, nie objętych katalogiem ustawy. Ustawowe formy współpracy pozafinansowej

a) Prawo do użytkowania na szczególnych warunkach nieruchomości
W myśl art. 24 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organizacja pożytku publicznego może, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, nabywać na szczególnych warunkach prawo użytkowania nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Za odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule należy uznać przede wszystkim ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.). Art. 59 ust. 1 tej ustawy stanowi, że Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może dokonać darowizny nieruchomości z zasobu Skarbu Państwa m.in. na rzecz organizacji pożytku publicznego prowadzących działalność pożytku publicznego, charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną (o której mowa w art. 68 ust. 1 pkt 2) na cele statutowe tej organizacji. Przy tym w przypadku niewykorzystania nieruchomości na cel, na który nieruchomość została darowana, darowizna zostaje odwołana lub minister Skarbu Państwa wyraża zgodę na zbycie nieruchomości (art. 59 ust. 2). Należy jednocześnie zaznaczyć, że nieważne są wszelkie czynności prawne dokonywane przez obdarowany podmiot z naruszeniem powyższego przepisu.
Kolejnym ułatwieniem dla organizacji pozarządowych przewidzianym w omawianej ustawie jest postanowienie art. 37 ust 2. Przepis ten ustanawia wyjątek od sprzedawania lub oddawania nieruchomości w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu w określonych przypadkach. Wśród obligatoryjnych wyłączeń znalazło się m.in. zbywanie nieruchomości na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 2; tj. osób fizycznych i prawnym, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, na cele niezwiązane z działalnością zarobkową, a także organizacji pożytku publicznego na cel prowadzonej działalności pożytku publicznego (art. 37 ust. 2 pkt. 3). Bez przetargu nieruchomości zbywane są również na rzecz kościołów i związków wyznaniowych, mających uregulowane stosunki z państwem, na cele działalności sakralnej (art. 37 ust. 2 pkt. 10). Procedury przetargowej nie stosuje się również w przypadku zbywania (niezależnie od formy prawnej nabywającego podmiotu), jeżeli następuje ono w drodze zamiany lub darowizny(art. 37 ust. 2 pkt. 4).
Fakultatywne odejście od przetargowej procedury zbycia przewiduje natomiast art. 37 ust. 3. Wojewoda (w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa) oraz odpowiednia rada lub sejmik (w przypadku nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego), mogą zadecydować o zwolnieniu z obowiązku zbycia w drodze przetargu nieruchomości przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe lub na realizację urządzeń infrastruktury technicznej albo innych celów publicznych, jeżeli cele te będą realizowane przez podmioty, dla których są to cele statutowe i których dochody przeznacza się w całości na działalność statutową. Wojewoda, rada lub sejmik mogą podjąć taką decyzję również przy zawieraniu umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata. Odejście od procedury przetargowej nie jest jednak możliwe, gdy o nabycie nieruchomości ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający warunki zwolnienia. Przy sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej, cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż jej wartość (art. 67 ust. 3), jednakże na mocy art. 68 ust. 1. właściwy organ może (za zgodą, odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku) udzielić bonifikaty od tak ustalonej ceny, co również może być istotne z punktu widzenia OPP poszukującej sposobu pozyskania nieruchomości na cele statutowe. Bonifikata ta wynosi co do zasady 50% ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, jednak właściwy organ może, za zgodą odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku, podwyższyć ją lub obniżyć.
Należy podkreślić, że decyzja o celowości samego zbycia (sprzedaży, darowizny) czy też udostępnienia w inny sposób nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego należy do właściwego organu administracji. Po stronie podmiotów, którym można darować nieruchomość na preferencyjnych zasadach, (w drodze bezprzetargowej, z bonifikatą) nie ma względem organu administracji roszczenia. Organ ma prawo, a nie obowiązek, przychylić się do wniosku organizacji.
Nie ma przy tym reguł szczególnych odnoszących się do postępowania w opisanych wyżej przypadkach. Należy zatem stosować ogólne przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w szczególności art. 61 i następne. Ta forma współpracy była obecna w kontaktach ministerstw z sektorem pozarządowym tylko raz w 2006 r. W 2007 r. ministerstwa nie przekazały żadnych nieruchomości na podstawie wyżej wskazanych przepisów.

b) Wspólne zespoły o charakterze doradczym i inicjatywnym
Inną pozafinansową formą współpracy administracji publicznej z sektorem pozarządowym może być tworzenie wspólnych zespołów o charakterze doradczym i inicjatywnym, złożonych z przedstawicieli organizacji pozarządowych, stowarzyszeń jednostek samorządu terytorialnego, podmiotów kościelnych i wyznaniowych oraz przedstawicieli właściwych organów administracji publicznej. Przykładem takiego zespołu może być Rada Działalności Pożytku Publicznego (RDPP), która jest organem opiniodawczo-doradczym i pomocniczym ministra właściwego ds. zabezpieczenia społecznego.
W 2007 r. większość ministerstw (10, 62,5% ogółu) prowadziła łącznie 55 takich zespołów. Najczęściej wskazywano, że były to różnego rodzaju zespoły ds. kultury, ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz zajmujące się ochroną przyrody i środowiska. W porównaniu z poprzednimi latami spadła liczba badanych urzędów stosujących ten rodzaj współdziałania oraz liczba zespołów przez nie prowadzona.

Tabela 5. Zespoły o charakterze doradczym i inicjatywnym, złożone z przedstawicieli sektora pozarządowego oraz przedstawicieli ministerstw w latach 2005–2007.


c) Konsultacje projektów aktów prawnych
Kolejna pozafinansowa forma współpracy polega na konsultowaniu z organizacjami pozarządowymi, stowarzyszeniami jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotami kościelnymi i wyznaniowymi, odpowiednio do zakresu ich działania, projektów aktów normatywnych w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji. Organy administracji zobowiązane są, w zakresie przygotowywanych przez siebie aktów prawnych, nie tylko poinformować o tym organizacje pozarządowe, ale także umożliwić im wyrażenie swojej opinii. Konsultowane mogą być nie tylko projekty ustaw i rozporządzeń przygotowywane przez ministrów, ale również akty prawa miejscowego uchwalane przez organy samorządu terytorialnego, np. projekty uchwał rad gmin.
W 2007 r. większość ministerstw (13, 81,3% ogółu) konsultowała projekty aktów normatywnych oraz innych dokumentów strategicznych z przedstawicielami sektora pozarządowego. Łącznie poddano konsultacjom 210 projektów aktów normatywnych.

W 2007 r. konsultacje prowadzono w różnych formach i na różny sposób. Ministerstwa udostępniały projekty dokumentów35:

  • wysyłając pocztą tradycyjną i elektroniczną – 92,3% wskazań,
  • umieszczając dokument w BIP – 76,9%,
  • umieszczając na stronie internetowej – 53,8%,
  • organizując spotkanie robocze z interesariuszami – 46,2%,
  • udostępniając do wglądu w siedzibie ministerstwa – 30,8%,
  • organizując konferencję konsultacyjną – 30,8%,
  • organizując posiedzenia specjalnych komisji – 23,1%.


Wykres 5. Formy i sposoby udostępnienia projektów aktów prawnych w ramach konsultacji społecznych przez ministerstwa w 2007 r.


Procenty nie sumują się do 100, ponieważ ministerstwa mogły wskazać wszystkie formy i sposoby prowadzenia konsultacji.

Dominująca liczba ministerstw (10, 76,9%) udokumentowała konsultacje społeczne w postaci sprawozdania z ich trybu, przebiegu oraz rezultatu. W porównaniu z poprzednimi latami spadła liczba badanych ministerstw prowadzących konsultacje społeczne oraz liczba dokumentów, które stały się przedmiotem uzgodnień z sektorem pozarządowym.

Tabela 11. Formy i sposoby udostępniania projektów aktów prawnych i innych dokumentów strategicznych w ramach konsultacji społecznych przez ministerstwa w latach 2006–2007.


d) Wzajemne informowanie się o planowanych działaniach
Ustawa o pożytku publicznym przewiduje, jako jedną z przykładowych form współpracy, wzajemne informowanie się administracji publicznej i organizacji pozarządowych o planowanych działaniach. Oznacza to, iż nie tylko administracja ma obowiązek przekazywania informacji organizacjom pozarządowym, ale przepływ informacji powinien następować również w drugą stronę.
Większość ministerstw (10, 62,5% ogółu) prowadziła taką formę współpracy. W porównaniu z poprzednimi latami spadła liczba badanych ministerstw, które współdziałały z sektorem pozarządowym w ten sposób.

Inne pozafinansowe formy współpracy
Współpraca pozafinansowa może odbywać się w oparciu o omówione wyżej formy, może jednak odbywać się z wykorzystaniem innych sposobów współdziałania. Dominująca liczba ministerstw (14, 87,5% ogółu) wykazała funkcjonowanie innych form współpracy pozafinansowej. Wśród nich należy wymienić37:

  • konsultacje telefoniczne oraz punkty poradnictwa – 85,7% wskazań,
  • informowanie organizacji pozarządowych o źródłach pozyskiwania pozabudżetowych środków finansowych, np. z funduszy UE – 85,7%,
  • patronat Ministra i członków kierownictwa nad działaniami organizacji pozarządowych – 78,6%,
  • współpracę w sferze programowej, planowanie oraz realizację wspólnych przedsięwzięć, np.: konferencje, szkolenia, warsztaty – 71,4%,
  • współpracę w zakresie oceny realizacji programów – 57,1%,
  • pomoc w nawiązywaniu kontaktów krajowych i międzynarodowych – 57,1%,
  • uczestnictwo przedstawicieli organizacji pozarządowych w posiedzeniach organów Ministerstw – 42,9%,
  • współpraca w zakresie opiniowania przedstawianych ofert – 35,7%,
  • pomoc w zakładaniu organizacji pozarządowych – 21,4%,
  • tworzenie banków danych o organizacjach pozarządowych – 21,4%,
  • wspieranie organizacyjne, m.in. pomoc administracyjna, nieodpłatne udostępnianie lokali organizacjom na działalność statutową, udostępnianie materiałów i sprzętów, urządzeń na potrzeby organizacji – 28,6%.


Tabela 7. Inne pozafinansowe formy współpracy ministerstw z sektorem pozarządowym w latach 2005–2007


3. Program współpracy
Ustawa o pożytku publicznym nakłada na organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego (a więc radę gminy, radę powiatu i sejmik województwa) obowiązek uchwalania przez nie rocznych programów współpracy z organizacjami pozarządowymi. Taki program musi posiadać więc każda gmina, powiat i województwo. Przedmiotowy program może utworzyć również organ administracji rządowej.
Program współpracy dotyczyć powinien różnorodnych form współpracy a nie jedynie zlecania zadań. Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie nie zawiera wskazówek, co do stopnia szczegółowości programu, ale proces jego budowania powinien być efektem współpracy dwóch podmiotów: właściwej jednostki samorządu terytorialnego oraz organizacji pozarządowych działających na jej obszarze.

Pięć podstawowych zasad dotyczących tworzenia programów współpracy administracji samorządowej z organizacjami pozarządowymi to:

  • program współpracy dotyczy organizacji pozarządowych w ogóle, a nie wyłącznie opp,
  • program współpracy ma charakter obligatoryjny,
  • formalnie program współpracy ma charakter roczny ale powinien być tworzony z perspektywą współpracy wieloletniej,
  • sam proces budowania programu współpracy powinien być efektem współpracy dwóch podmiotów: właściwej jst oraz organizacji pozarządowych działających na jej obszarze,
  • program współpracy dotyczyć powinien różnorodnych form współpracy a nie jedynie zlecania zadań.


Mimo braku obowiązku prawnego 4 ministerstwa posiadały w 2007 r. program współpracy. Jako powody braku tego dokumentu badane urzędy wskazywały na:


  • brak potrzeby opracowania i funkcjonowania programu – 66,7% wskazań,
  • zadania publiczne są realizowane przez zakup usług na zasadach przepisów innych ustaw – 33,3%,
  • dokument nie został przygotowany przez Ministerstwo – 25%,
  • zbyt mały zakres współpracy z organizacjami pozarządowymi, która jest realizowana doraźnie – 25%,
  • brak umocowania prawnego do uchwalenia programu współpracy – 16,7%.


4. Kwestie problemowe we współpracy ministerstw z sektorem pozarządowym
W 2007 r. tylko 2 ministerstwa (12,5%) wskazały na istnienie kwestii problemowych we współpracy z sektorem pozarządowym. Podnoszone przez ministerstwa kwestie problemowe dotyczyły przede wszystkim zagadnień dotyczących niejasnych zapisów w samej ustawie.

5. Wolontariat
Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie wprowadziła możliwość korzystania ze świadczeń wolontariuszy42 m.in. przez organy administracji publicznej (np. ministerstwo, urząd wojewódzki, urząd gminy, starostwo powiatowe), jak również jednostki organizacyjne podległe organom administracji publicznej lub nadzorowane przez te organy (np. szpital, muzeum, przedszkole).
W 2007 r. wolontariusze wykonywali świadczenia na rzecz 5 ministerstw (31,3%). Badane urzędy zawarły 87 porozumień z wolontariuszami na okres co najmniej 30 dni i 95 na okres poniżej 30 dni. Wolontariusze reprezentowali głównie grupy wiekowe od 19 do 25 roku życia (100% wskazań) oraz od 26 do 35 roku życia (60%) i legitymowali się wykształceniem średnim i policealnym (100%) oraz wyższym (80%).
W ciągu ostatnich lat liczba zawartych przez ministerstwa porozumień z wolontariuszami zmieniała się. Najwięcej wolontariuszy odnotowano w 2006 r. (aż 880), natomiast najmniej w 2005 r. (tylko 15).

Tabela 8. Porozumienia zawarte z wolontariuszami przez ministerstwa w latach 2004–2007


Źródło informacji: www.pozytek.gov.pl

  WYSZUKIWARKA  
Doradcy Podatkowi    Klasyfikacje    Baza Firm    Instytucje / Urzędy

1procent.aid.pl
jedenprocent.aid.pl
jedenprocentpodatku.pl
© 2013
Wszelkie prawa zastrzeżone


Portal Organizacji Pożytku Publicznego jedenprocentpodatku.pl jest obsługiwany przez firmę Infonetax Sp. z o.o., ul. Częstochowska 19, 25-647 Kielce.